صندوق خاطرات

زندگي رنگ گل ابي پيراهن توست

رنگ زيباي پر از رمز خدا

كه تو را مي خواند

كه بيايي و ببيني

مهرباني و صفا

 همه از رنگ خداست

تو چون خورشيدي و همه جا نوراني

اگر ابري شود اين روز قشنگ

سرد ميشود اين خانه ي تنهايي ما

باز كن پنجره را

كه نگاه من و تو

به حياط خانه

 حوض پر اب و پر از نقش و نگارست هنوز

باز كن فواره

كه پر از عطر نسيم گل پيراهن توست  

 باز كن چشم و ببين

كه هنوزم نگهم رو به نياز است   بيا 

 تو همان خورشيدي،كه نيازم همه گرماي تواست

تو همان فواره 

 كه به پاشيدن  اب نگهت محتاجم

تو همان حوض پر از نقش و نگاري صنما

كه دلم بسته به دستان تو چشم سياهت

خانه اي ساخته ام  از تو و از مهرپر از صدق و صفايت

اي بهارم ،اي همه شور و لطافت

 اي تو باران و نسيم و ملكوتم

اي سپيدارپر از مهر و صفا

 تا تمام ابي

تا تمام خورشيد

 تا خدا با من باش