صندوق خاطرات

دل من سوي تو پر زد

به هوايت سر و تن زد

چو كبوتر سر بام دل تو باز نشستم

تو به من سنگ زدي ،بال شكستي،نگسستم

اشك از چشم دلم ريخت

باز سوي تو پريدم ،سر بام تو نشستم

تو كه صياد  دلم گشتي و هستي

منم ان آهوي دل خسته كه دنبال تو هستم

تا به دام تو فتادم شاد هستم

تو همان سرو بلنديو منم پيچك عاشق

دور كردر تو مرا از خود از دل

من چنان پيچ زدم بر تو بر دل

شاخه لرزيد،اشك از چشم دلم ريخت

دور گشتم زه تو اي شمع وجودم

تو قلم گشتي و من دفتر مشقت

من بدون تو نوشتم

اين شب و هر شب و هر شب

نه نگاهي ،نه سراغي ،بي تو اي ماه دل من

با چه حالي من از اين راه گذشتم

دوريت را پيش از اين من نتوتنم

كاش ميشد كه فرستم

پركي ،قاصدكي از سر كويم به كنارت