دور شدم فنا شدم روح شدي به جان من
اسم تو بر زبان من نام تو در نهان من
مهر منو بهار من اي مه بي نگار من
تا كه مرا نديده اي مهر چرا كشيده اي
اي گل بي نشان من دور مشو زه جان من
يار تو را كار تو را ان دل بي نار تو را
ماه تويي، جان من چشمه تويي و يار من
دور مشو زه من دگر اي مه بي نشان من
كوه تويي، راه تويي نر گس خمار تويي
ناز مكن رها مشو اي زه غمت، فناي من
بار دگر يار شدي، ان گل بي خار شدي
دوست شدي،يار شدي دور مشو زه جان من
كاش دوباره بگذري از بر من نگار من
كاش نشان دهم تو را اين دل بي غبار من
جان بدهم براي تو جان چه شود براي تو
روح و تنم فداي تو اي مه روح و جان من
كاش تو را فدا شوم در حرمت فنا شوم
در نگهت صدا شوم جان بشوم براي تو
اي گل سبز و زرد من اي نگهت كمال من
اي همه شور هستيم دور مشو ره جان من
هم تو صدا شدي مرا روح شدي به جان من
عشق تو در نهان من جان منو جهان من
كاش دگر گذر كني بر در خانه ام دمي
بوي تو مست مي كند جان و تن كمان من
چشم خمار مست تو بوي بهار دست تو
جان وصال هست تو من چه كنم به حال تو
دور تويي ، شور تويي ان دل بي نور منم
پس تو بيا كنار من تا بشوم فداي تو
تا كه توراست هر نفس هست شوم زه هست تو
يار نگيرم من دگر تا كه شوم فداي تو
ان دم از اين جهان روم بي تو بي نشان روم
جان زه تنم رها شود جان بدهي به جان من
اي گل صد ورق ببين از غم تو چه سان شدم
دور مشو زه من دگر اي همه جان و جان من
15/7/86
برایت یک بغل گندم